Αυτό το μέλλον επιφυλάσσει για τη Στερεά, ο κ. Μπακογιάννης ;

Οικολογικό Δίκτυο Λαμίας

Και να που μάθαμε με τις πρόσφατες δηλώσεις του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας κ. Κ. Μπακογιάννη ότι η περιοχή μας διαθέτει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που μπορούν να την καταστήσουν το κέντρο του κυνηγετικού τουρισμού στη χώρα μας! Αναρωτιόμαστε ποιες είναι άραγε αυτές οι προϋποθέσεις. Τι είναι αυτό που μπορεί να έλξει στην περιοχή μας κυνηγούς – τουρίστες περισσότερο από άλλες περιοχές της χώρας και ποιος είναι ο σχεδιασμός της Περιφέρειας για να ενισχυθεί έτσι ο τουρισμός και η οικονομία μας;

Είναι άραγε η πλούσια (σε επιτρεπόμενα για θήρευση είδη) πανίδα; Είναι η χαλαρή νομοθεσία; Η απουσία προστατευόμενων περιοχών για τα πουλιά; Η απουσία ιδιαίτερων ενδιαιτημάτων και εθνικών δρυμών (να του θυμίσουμε ότι διαθέτει δύο η Περιφέρειά μας); Οι οργανωμένες υπηρεσίες που μπορούν να περιορίσουν τη λαθροθηρία; Ή μήπως η εξάντληση όλων των άλλων μορφών τουρισμού και οικονομίας στην ύπαιθρο;

Κε Μπακογιάννη πάρτε την απόφασή σας πίσω! Είναι ΝΤΡΟΠΗ!! (Της Έφης Γρίβα)

Αναρωτιέται κανείς από πιο αναπτυξιακό όραμα κινούμενος ο Κος Μπακογιάννης αποφάσισε να κάνει την Στερεά Ελλάδα Κέντρο Κυνηγιού!

Ο "πολλά υποσχόμενος" Περιφερειάρχης με τις "πρωτοπόρες" ιδέες, ο οποίος προορίζεται να αναλάβει ακόμη υψηλότερες θέσεις ως πολιτικός από τα γεννοφάσκια του, οραματίστηκε τα μεγάλα τζιπ να μπαίνουν στα δάση μας και πάνοπλους κυνηγούς με στολές παραλλαγής να ξεχύνονται στα βουνά και τους αγρούς εκτοπίζοντας οποιονδήποτε άλλο βρίσκεται εκεί, ανθρώπους και ζώα. Και μετά αφού παρατήσουν χιλιάδες κάλυκες και αλλά σκουπίδια θα τρέξουν στις κοντινές ταβέρνες να φάμε και έτσι θα αναπτυχθεί η Περιφέρειά μας. Πολύ εκσυγχρονιστικό όραμα!!

Κυνηγοί, βοσκοί και χάμπουργκερ

Επειδή τα ζωικά θέματα είναι κάπως βαρετά, είναι καλύτερα να μιλήσουμε για σεξ και αίμα. Θα μπορούσε ν’ αρχίζει έτσι αυτή η παρουσίαση, μιας και κάπως έτσι ξεκινάει το ίδιο το βιβλίο, μ’ έναν απροσδόκητο συσχετισμό ανάμεσα στη γοητεία που ασκούν οι σεξουαλικές και αιματηρές φαντασιώσεις και την ψυχολογική και σωματική αποξένωση από τα ζώα που μας θρέφουν και μας ντύνουν.
Όμως θ’ απογοητεύσω αυτές τις προσδοκίες και θα μιλήσω, σε πιο άχαρο και λιγότερο φαντεζί στιλ, μόνο για τις βασικές ιδέες που προτείνει τούτο το βιβλίο – ένα βιβλίο που είναι τόσο πλούσιο σε αναφορές, νύξεις και προεκτάσεις ώστε κάθε προσπάθεια για να το παρουσιάσει κανείς στο σύνολό του θα καταντούσε μάλλον χαοτική.